یکی از تعاریف اولیه برای اختراع که در بسیاری از فرهنگ لغات معتبر، مانند کمبریج و بریتانیکا به آن اشاره شده، عبارت است از: «چیزی که پیش از این ساخته نشده و یا فرآیندی که برای ایجاد چیزهای جدیدی که قبل از این وجود نداشته، مورد استفاده قرار می‌گیرد». بر اساس این تعریف، چیزهایی که تازه طراحی و یا خلق شده‌اند و هرگونه فعالیتی که به طراحی و خلق مرتبط با آن‌ها منتهی می‌شود، می‌تواند با عنوان اختراع مطرح گردد. همچنین از منظر کسب‌وکار، اختراع را می‌توان محصول، فرآیند اجرا یا راهی برای انجام کاری دانست که تا پیش از این هرگز وجود نداشته است.قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری ایران، اختراع را نتیجه فکر فرد یا افراد دانسته که برای اولین بار، فرآیند یا فرآورده‌ای خاص را ارائه نموده و مشکلی را در یک حرفه، فن، فناوری، صنعت و مانند آن، حل می‌نماید. سازمان جهانی مالکیت فکری نیز، اختراع را راه‌حلی جدید برای یک مشکل فنی تعریف نموده است. 

(1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (۷ votes, average: 4٫۸۶ out of 5)
Loading…)

شاید دو مفهوم «اختراع» و «نوآوری»، دارای اشتراکات و همپوشانی زیادی با یکدیگر باشند، اما بسیار مهم است که میان آن‌ها تمایز قائل شویم. اگر بخواهیم تفاوت اختراع و نوآوری را به زبانی ساده بیان نماییم، می‌توان گفت: «نوآوری، مترادف با اختراع نیست؛ بلکه گسترش و بسط یک اختراع است». مخترعی را در نظر بگیرید که به یک یافته بسیار بزرگ دست می‌یابد. اگر وی قابلیت ساخت و عرضه اختراع خود به دیگران را نداشته باشد و فردی را نیز پیدا نکند که این امر را بر عهده گیرد، آنگاه اختراع او برای دنیا ناشناخته مانده و منجر به خلق ارزشی افزوده نخواهد شد. یک مثال خوب برای این مسئله، اختراع دستگاه کپی است. «چستر کارلسون»، در سال ۱۹۳۸ میلادی، فرآیند الکتروفتوگرافی یا زیروگرافی را ابداع نمود. در ادامه در سال ۱۹۴۸ میلادی، یک دستگاه کپی روانه بازار شد، اما یک دهه به طول انجامید تا مخترعینی از شرکت هالویید-زیراکس، یک دستگاه کاربردی کپی را به بازار عرضه نمایند.

برای تبدیل یک اختراع به نوآوری، نیاز است که چندین منبع، شامل دانش، مهارت، قابلیت‌های فناورانه و … را با هم متحد نموده و با دانش تولید، مهارت‌های مدیریتی، امکانات بازاریابی و سیستم توزیع و از همه مهم‌تر، منابع مالی کافی، آن را در قالب یک محصول نهایی ارزشمند، به بازار عرضه نماییم. در واقع، اختراع شامل خلق یک ایده بدیع و تبدیل آن به یک دستگاه، فرایند و یا روش انجام کار است که در ادامه، با بسط و توسعه آن، به یک نوآوری بدل می‌شود. از این منظر، نوآوری فرآیندی پیوسته است که طبق تعریف سازمان همکاری و توسعه اقتصادی «OECD» و کمیسیون اروپا، عبارت است از: «پیاده‌سازی یا بهبود یک محصول، کالا، ایده و یا روش جدید بازاریابی، یا یک روش سازمانی جدید در امور تجاری، محیط کاری و روابط خارج سازمانی». این تعریف، به‌خوبی دامنه وسیع نوآوری و موارد تحت پوشش را نشان می‌دهد.

توماس ادیسون، یکی از شناخته‌شده‌ترین مخترعین جهان و کاشف لامپ روشنایی، جمله‌ای بدین مضمون دارد که نبوغ، شامل ۱ درصد الهام و ۹۹ درصد کار سخت و طاقت‌فرسا است. این جمله، نشان می‌دهد که ایده‌پردازی و داشتن یک ایده خلاقانه، تنها آغاز فرایند اختراع است. با مروری بر زندگی مخترعین بزرگ، می‌توان چنین نتیجه گرفت که تمامی آن‌ها، در یک چیز مشترک بوده‌اند: «مخترعین واقعی، دقتی خاص به ثبت ایده خود، پیش از فراموش شدن آن دارند.»اولین گام برای اختراع چیزی جدید، وارد نمودن ایده به جایی است که بتوان مجدداً به آن مراجعه نمود. نوشتن بر روی کاغذ، ضبط ایده در یک دستگاه ضبط صدا و یا حتی جمع‌آوری یک پایگاه اطلاعاتی وسیع برای ثبت و جمع‌بندی ایده‌ها، از ابزارهایی است که می‌توان برای این کار، مورد استفاده قرار داد. یادداشت ایده‌ها، خود راهی برای تحریک ذهن، برای ایده‌پردازی‌های آتی است.

 اگر از منظر نوآوری و تجاری‌سازی به این موضوع نگاه کنیم، باید گفت، خیر. گام بعدی، تعیین پتانسیل اختراع است، تا وضعیت آن در مقایسه با دانش پیشین، مشخص گردد. جستجوی پتنت، یکی از بهترین ابزارها برای ایجاد درک خوب از پتانسیل‌های بالقوه اختراع محسوب می‌شود.تصور نمایید که شما یک مخترع هستید. با توجه به عدم توانمندی در تجاری‌سازی و عرضه اختراع خود به بازار، چگونه می‌توانید از مزایای آن، بهره‌مند شوید؟ بهترین کار، ثبت پتنت جهت محافظت از اختراع و دریافت حقوق انحصاری بهره‌برداری از آن است که در ازای افشای عمومی اطلاعات پتنت، به صورت محدود به شما اعطا می‌گردد. در ادامه، می‌توان پتنت را به متقاضیان دارای قابلیت تجاری‌سازی اختراع، واگذار نمود و در ازای آن، حق امتیاز دریافت کرد. پتنت، یک ابزار بسیار کارآ، برای ایجاد قابلیت مبادله دانش و فناوری‌های جدید است که از طریق آن، می‌توان اختراع و دستاوردهای فناورانه را در قالب مجوزهای بهره‌برداری از پتنت، مبادله نمود.

نکاتی درمورد ثبت اختراع

ثبت اختراع
  1. هراختراع یا تکمیل اختراع یا اکتشافی که قبل از تاریخ تقاضای ثبت خواه در ایران خواه در خارجه به نحوی از طریق رسانه های گروهی معرفی شده ویا به مورد عمل و استفاده درآید، اختراع و اکتشاف جدید محسوب نمی شود.
  2. مدت حق استفاده انحصاری از اختراع در همه کشورها به یک اندازه نیست و اغلب بین ۱۶ الی ۲۰ سال است. به موجب قوانین ایران، مدت اعتبار ورقه اختراع به تقاضای مخترع می تواند ۱۵،۱۰ یا حداکثر ۲۰سال است.و مدت مزبور صراحتا در ورقه اختراع قید می گردد. در چنین صورتی مخترع یا قائم مقام قانونی او حق انحصاری ساخت یا فروش اعمال یا استفاده از اختراع خود را خواهد داشت. به موجب ماده۳۳ قانون ثبت علائم و اختراعات استفاده انحصاری ساخت، فروش،اعمال یا استفاده از اختراع برای مدت تقاضا متعلق به صاحب ورقه اختراع است. مدت اعتبار ورقه اختراع از تاریخ تسلیم اظهارنامه محسوب می گردد.
  3. کسی که حق استفاده انحصاری از اختراع را داردباید همه ساله با پرداخت حق الثبتی به صندوق ثبت، علاقه خودرا به ادامه انحصاری بودن اختراع اعلام دارد واگردر موعد مقرر حق الثبت مربوطه را نپردازد اماره ای برای انصراف  مخترع است و از آن پس همه کس می تواند ازآن استفاده کند منتهی برای اینکه حقی تضییع نشود مدت سه ماه برای مخترع مهلت درنظرگرفته شده
  4. صاحب ورقه می تواند حقوق خود را به موجب سندرسمی به دیگری منتقل کند، و این حقوق می تواند از طریق ارث نیز به دیگری منتقل شود ولی در هر حال انتقال باید به ثبت برسد.

جهت مشاوره با کارشناسان ما تماس حاصل فرمایید.